Franciszek Reguła

dokumentacja foto i video, wspomnienie ⓒ Andrzej Bieńkowski

Potrzeba tańca była wielka, większa niż możliwości „prawdziwych muzykantów”, ale od czego były organki, które można było kupić na każdym odpuście. Dawniej organki na wsi to był instrument dla kawalerów, iluż młodych ludzi na nich grało, i to po mistrzowsku. Poznałem takiego wirtuoza – Franciszka Regułę z Krzesławic. Był prawdziwym mistrzem instrumentu, grał fantastycznie mazurki – śpiewaki, ogrywał na organkach zabawy taneczne. Tak wprawiano się do tańczenia oberków. Potrafił też grać do tańca na grzebieniu, a kolega wystukiwał rytm łyżką na butelce. Nazywali go „Wprawna morda” w uznaniu jego gry. Na prostych, amatorskich organkach grał melodię i partię basów. Reguła bębnił też w kapeli weselnej.

Biogram

Franciszek Reguła 1916-1996

Bębnista z Krzesławic, grał w kapeli weselnej, nagrywałem go wraz z Władysławem Adamusem i Stanisławem Wolskim  w 1984 roku w Drzewicy. Reguła fantastycznie grał na organkach. Jako wyjątkowy przykład, świetnego grania na tym instrumencie, znalazł się w KANONIE STU.

Publikacje:
2001 – Ostatni wiejscy muzykanci Andrzeja Bieńkowskiego, wyd. Prószyński i S-ka (2012 – drugie wydanie, Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona)

Dyskografia: 
2007 Ostatni wiejscy muzykanci [CD], Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona
2010 – Mazurki do wynajęcia, Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona
2010  Mistrzowie harmonii. Triumf i porażka, Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona


glosnik-malyfragmenty utworów na stronie Archiwum Muzyki Wiejskiej

Artykuły powiązane:

napisz do nas

Not readable? Change text. captcha txt
Share This