Michał Wijata

dokumentacja foto i video, wspomnienie Andrzej Bieńkowski

Powiedziano mi o nim w czasie niedzielnych badań terenowych w 1984 roku. Poszedłem do jego domu. No nie było łatwo – zostałem z domu wyproszony. Pojechałem dalej rozglądać się za muzykantami. Kiedy wracałem pod wieczór drogą koło jego domu, Michał Wijata siedział w rowie w bezpiecznej odległości, żeby go żona nie wypatrzyła. Umówiliśmy się na nagrania za tydzień, ale żeby było w tajemnicy i w sąsiedniej wsi. Te nagrania były świetne! Wijata, uczeń Józefa Fiderka zagrał starodawny, weselny, opoczyński repertuar, taki, jaki grano z basami. Basował mu skrzypek Adam Goska. Michał Wijata był muzykiem drugiej grupy (grał w młodości z harmonią, ale po ożenku przestał chodzić po weselach). Nie miał już skrzypiec, na nagrania musiałem przywieźć skrzypce, basy i bębenek. Kiedy kupiłem kamerę w 1985 roku, były następne nagrania, odwiedziliśmy go jeszcze, ale nas nie pamiętał i gra mu nie szła… I taki paradoks, jego rodzina, która zrobiła wszystko, żebym go nie nagrał, wiele lat po śmierci Wijaty zwróciła się do mnie z prośbą o nagrania. To był jedyny ślad, jaki po sobie zostawił.

 

Fotografie archiwalne: Archiwum Muzyki Wiejskiej

fragmenty utworów na stronie Archiwum Muzyki Wiejskiej

Biogram

Michał Wijata 1920-1990 / Opoczyńskie

Skrzypek z Dęby w Opoczyńskim. Należał do tej grupy muzykantów, dla których granie było przygodą młodości. Uczeń Józefa Fiderka z Kraśnicy.

Publikacje:
2001 – Ostatni wiejscy muzykanci Andrzeja Bieńkowskiego, wyd. Prószyński i S-ka (2012 – drugie wydanie, Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona)

Dyskografia:
2010 – Mazurki do wynajęcia, Wydawnictwo Muzyka Odnaleziona
2008 – Koniec Basów. Kraśnica. OpoczyńskieWydawnictwo Muzyka Odnaleziona

Archiwa:
Archiwum Muzyki Wiejskiej fundacji Muzyka Odnaleziona

Artykuły powiązane:

napisz do nas

Not readable? Change text. captcha txt
Share This